Iran potwierdza zabójstwo Alego Laridżaniego w izraelskim ataku

Irański Najwyższa Rada Bezpieczeństwa Narodowego potwierdza zabójstwo jej szefa Alego Laridżaniego, jego syna i ochroniarzy w izraelskim nalocie powietrznym.

By
Irańskie media państwowe potwierdzają śmierć Laridżaniego w związku z doniesieniami o izraelskim ataku. / Reuters

Rada Najwyższego Bezpieczeństwa Narodowego Iranu potwierdziła zamach na swojego szefa, Alego Laridżaniego, po tym jak Izrael oświadczył, że zabił go w nalocie, w którym zginęli także jego syn i ochroniarze.

„Czyste dusze męczenników objęły oczyszczoną duszę sługi Bożego sprawiedliwego, Męczennika dr. Alego Laridżaniego” — podała rada wczesnym rankiem w środę, dodając, że razem z nim zginęli jego syn i ochroniarze.

Ogłoszenie nastąpiło po twierdzeniach ministra obrony Izraela Israela Katza, że Laridżani i dowódca Basidżu Gholamreza Soleimani zostali zabici w nocnych izraelskich nalotach.

W oświadczeniu wydanym przez jego biuro Katz twierdził, że Laridżani i dowódca Basidżu Gholamreza Soleimani zostali zabici w nocnych atakach.

„Właśnie zostałem poinformowany przez szefa sztabu, że Laridżani, sekretarz Rady Najwyższego Bezpieczeństwa Narodowego, oraz szef Basidżu — centralnego aparatu represji Iranu — (Soleimani) zostali wyeliminowani wczoraj w nocy” — stwierdził Katz w oświadczeniu wydanym przez jego ministerstwo.

Znaczna strata dla Iranu

Laridżani był znaczącą postacią w irańskiej polityce i przez ostatnie cztery dekady pełnił szereg wysokich funkcji w mediach państwowych, instytucjach bezpieczeństwa i parlamencie.

Urodził się 3 czerwca 1957 roku w Nadżafie w Iraku. Ukończył studia licencjackie z informatyki na Uniwersytecie Technologicznym Sharifa, a studia magisterskie i doktoranckie z filozofii na Uniwersytecie Teherańskim.

Karierę rozpoczął w 1981 roku jako szef Centralnej Jednostki Informacyjnej i wstąpił do Korpusu Strażników Rewolucji (IRGC) w 1982 roku. W latach 1982–1983 pełnił funkcję wiceministra ds. parlamentarnych w Ministerstwie Pracy i Spraw Socjalnych, oraz krótko piastował stanowiska wiceministra ds. prawnych i parlamentarnych w Ministerstwie Poczty, Telegrafu i Telefonu.

W latach 1986–1989 Laridżani był wiceministrem odpowiedzialnym za sprawy prawne i parlamentarne w Ministerstwie Strażników Rewolucji, a następnie w latach 1989–1992 pełnił funkcję zastępcy szefa sztabu Strażników Rewolucji.

Role w mediach, kwestia nuklearna, przywództwo w parlamencie

W latach 90. skupił się na działalności w dziedzinie kultury i mediów, pełniąc przez prawie dziesięć lat funkcję szefa państwowej korporacji medialnej Islamic Republic of Iran Broadcasting (IRIB).

Później przesunął się w stronę sfery bezpieczeństwa i strategii, zostając sekretarzem Rady Najwyższego Bezpieczeństwa Narodowego, gdzie nadzorował irański program nuklearny i brał udział w związanych z nim negocjacjach.

Wybrany do parlamentu jako przedstawiciel Qom, Laridżani przez trzy kolejne kadencje pełnił funkcję marszałka parlamentu w latach 2008–2020. W 2025 roku ponownie został mianowany sekretarzem Rady Najwyższego Bezpieczeństwa Narodowego.

Był również znany ze swojej działalności naukowej w dziedzinie filozofii.