Komisja badająca przypadki nadużyć seksualnych w diecezji Sosnowiec przedstawiła w czwartek pierwsze wnioski ze swojej pracy. 

Ustalenia pojawiają się w obliczu trwającej publicznej krytyki sposobu, w jaki Kościół katolicki w Polsce reagował na zarzuty dotyczące nadużyć seksualnych i w jakim stopniu współpracował z instytucjami państwowymi.

W ostatnich latach głośne sprawy wskazywały na opóźnienia w zawiadamianiu organów ścigania, pierwszeństwo postępowań wewnętrznych przed karnymi oraz przenoszenie oskarżonych księży między parafiami.

Raport został zaprezentowany przez Komisję Wyjaśnienie i Naprawa Spraw Wrażliwych Diecezji Sosnowieckiej, w skład której wchodzi sześć osób, w tym specjaliści z zakresu prawa kanonicznego, psychologii, historii Kościoła i komunikacji społecznej.

Kanclerz kurii diecezjalnej, Tomasz Smalcerz, podczas konferencji prasowej zaznaczył, że przesłanie dokumentu jest jednoznaczne. Jak podkreślił, najważniejsza jest troska o osoby skrzywdzone, zapewnienie bezpieczeństwa dzieciom i młodzieży oraz dbałość o prawdę i wiarę, które — jak stwierdził — zostają podważone przez każdy akt przemocy. Zapowiedział również kontynuowanie postępowań kanonicznych oraz współpracę z prokuraturą „z należytą surowością”.

Według przedstawionych informacji wszystkie sprawy wcześniej znane władzom kościelnym zostały zgłoszone zgodnie z art. 240 Kodeksu karnego. Nowe przypadki ujawnione w trakcie prac komisji miały być niezwłocznie przekazywane organom ścigania.

W ostatnich latach pozycja Kościoła katolickiego uległa osłabieniu w Polsce, co ma związek z ujawnieniem przypadków nadużyć oraz zarzutami braku zdecydowanej reakcji.

Raport z Sosnowca postrzegany jest jako element szerszych działań podejmowanych w niektórych diecezjach, mających na celu bardziej otwarte zmierzenie się z przeszłością. Krytycy wskazują jednak, że poziom odpowiedzialności w skali kraju nadal bywa nierówny.

Komisja zapowiedziała, że w krótkiej perspektywie zamierza skupić się na kontakcie z osobami pokrzywdzonymi i zaoferowaniu im wsparcia. Długofalowym celem ma być zbadanie przyczyn i skali nadużyć, ocena ich skutków oraz odbudowa zaufania do wspólnoty kościelnej i duchowieństwa.